Słownik do matury z biologii
Tutaj znajdziesz najważniejsze pojęcia biologiczne wymagane na maturze z biologii.
Słownik do matury z biologii
Tutaj znajdziesz najważniejsze pojęcia biologiczne wymagane na maturze z biologii.
A
- Adenozynotrifosforan
- Uniwersalny nośnik energii chemicznej w komórce, należący do nukleotydów. Zbudowany jest z reszty zasady azotowej (adeniny), reszty cukru pięciowęglowego (rybozy) oraz trzech reszt fosforanowych połączonych dwoma wiązaniami wysokoenergetycznymi. Hydroliza tych wiązań dostarcza energii do procesów anabolicznych.
- Aglutynacja
- Reakcja immunologiczna polegająca na zlepianiu się komórek lub cząstek o właściwościach antygenowych pod wpływem swoistych przeciwciał.
- Akomodacja
- Zdolność oka do wyraźnego widzenia przedmiotów znajdujących się w różnej odległości od narządu wzroku. Zachodzi poprzez zmianę kształtu (krzywizny) soczewki, co modyfikuje jej moc optyczną i zdolność skupiania promieni świetlnych.
- Allelopatia
- Zjawisko biochemicznego oddziaływania roślin lub mikroorganizmów za pomocą wydzielanych do środowiska substancji chemicznych, które wykazują działanie hamujące (allelopatia ujemna) lub stymulujące (allelopatia dodatnia).
- Allel
- Jedna z alternatywnych wersji danego genu, zajmująca określone miejsce (locus) w chromosomach homologicznych i warunkująca odmienny rozwój tej samej cechy.
- Anhydraza węglanowa
- Enzym metaloproteinowy katalizujący odwracalną reakcję syntezy i rozpadu kwasu węglowego z dwutlenku węgla i wody. Odgrywa kluczową rolę w transporcie CO₂ oraz utrzymaniu równowagi kwasowo-zasadowej we krwi.
- Antagonizm
- Przeciwstawne działanie dwóch czynników, narządów lub substancji w organizmie (np. par mięśni szkieletowych lub hormonów takich jak insulina i glukagon), służące utrzymaniu homeostazy.
- Antygen
- Każda substancja zdolna do swoistego związania się z receptorami limfocytów, która wykazuje immunogenność, czyli zdolność do wywołania odpowiedzi odpornościowej organizmu.
- Aparat szparkowy
- Struktura skórki roślinnej, złożona z dwóch komórek szparkowych oraz ograniczonego nimi otworu (szparki). Odpowiada za regulację wymiany gazowej oraz intensywność transpiracji poprzez zmiany turgoru komórek szparkowych.
- Apoplast
- Jeden z kanałów transportu wody i soli mineralnych w korzeniu rośliny, obejmujący wyłącznie elementy martwe: ściany komórkowe oraz przestrzenie międzykomórkowe.
- Apoptoza
- Genetycznie zaprogramowany, fizjologiczny proces śmierci komórki, przebiegający w sposób kontrolowany i niepowodujący stanu zapalnego w otaczających tkankach.
- Autoimmunizacja
- Stan patologiczny, w którym układ odpornościowy traci zdolność rozróżniania antygenów własnych od obcych, co prowadzi do skierowania odpowiedzi immunologicznej przeciwko własnym tkankom.
B
- Bakteriofag
- Wirus bakteryjny, wykazujący swoistość wobec określonych gatunków lub szczepów bakterii, doprowadzający do ich lizy w cyklu litycznym.
- Bielmo
- Triploidalna (3n) tkanka odżywcza nasion roślin okrytonasiennych, powstająca w wyniku podwójnego zapłodnienia, stanowiąca źródło substancji zapasowych dla rozwijającego się zarodka.
- Biocenoza
- Żywy (ożywiony) składnik ekosystemu, stanowiący zespół populacji różnych gatunków zamieszkujących określony biotop i powiązanych wzajemnymi zależnościami.
- Biom
- Wielki kompleks ekosystemów o charakterystycznym klimacie, szacie roślinnej i powiązanej z nią faunie, stały dla danego obszaru geograficznego.
- Biwalenty
- Pary połączonych ze sobą chromosomów homologicznych, formujące się w procesie koniugacji (synapsis) podczas profazy I mejozy.
- Błona pławna
- Fałd skórny rozpięty między palcami kończyn u zwierząt wtórnie wodnych lub wodno-lądowych, zwiększający powierzchnię napędową podczas pływania.
- Błony płodowe
- Struktury pozazarodkowe (owodnia, omocznia, kosmówka, pęcherzyk żółtkowy) wykształcające się u owodniowców (gadów, ptaków, ssaków), zapewniające optymalne środowisko do rozwoju zarodka poza środowiskiem wodnym.
- BMI
- Wskaźnik antropometryczny, obliczany jako iloraz masy ciała wyrażonej w kilogramach i kwadratu wzrostu wyrażonego w metrach, służący do oceny stopnia prawidłowości masy ciała.
- Bruzdkowanie
- Początkowy etap rozwoju zarodkowego, polegający na serii szybkich podziałów mitotycznych zygoty, prowadzących do powstania wielokomórkowego zarodka bez zwiększania jego wyjściowej objętości.
C
- Celoma
- Wtórna jama ciała wyścielona nabłonkiem pochodzenia mezodermalnego, występująca u zwierząt celomatycznych (np. pierścienic, strunowców).
- Centrum aktywne enzymu
- Specyficzny, przestrzenny obszar cząsteczki enzymu, uformowany przez aminokwasy, wykazujący zdolność do wiązania substratu i katalizowania reakcji chemicznej.
- Chemiosmoza
- Mechanizm syntezy ATP sprzężony z transportem protonów (H⁺) przez błonę biologiczną (wewnętrzną błonę mitochondrium lub błonę tylakoidu) zgodnie z gradientem stężeń, za pośrednictwem syntazy ATP.
- Chemotaksja
- Kierunkowy ruch komórki lub całego organizmu wywołany obecnością określonego bodźca chemicznego.
- Chityna
- Wielocukier strukturalny zbudowany z cząsteczek N-acetyloglukozaminy, stanowiący główny składnik ścian komórkowych grzybów oraz szkieletu zewnętrznego stawonogów.
- Chlorofil
- Główny magnezoporfirynowy barwnik fotosyntetyczny, wykazujący zdolność do absorpcji fal świetlnych w zakresie niebieskim i czerwonym, inicjujący fazę jasną fotosyntezy.
- Cholesterol
- Organiczny związek chemiczny z grupy steroidów, będący kluczowym składnikiem lipidowym błon komórkowych zwierząt (odpowiada za regulację ich płynności) oraz prekursorem hormonów sterydowych, kwasów żółciowych i witaminy D.
- Chromatyna
- Włóknista forma upakowania materiału genetycznego w jądrze komórkowym, stanowiąca kompleks liniowego DNA, białek histonowych i niehistonowych oraz niewielkich ilości RNA. Jej główną funkcją jest zmieszczenie długiej nici DNA w mikroskopijnej przestrzeni jądra oraz regulacja aktywności genów.
- Chromosom
- Najwyższy stopień kondensacji chromatyny, widoczny w postaci odrębnych struktur wyłącznie podczas podziałów jądra komórkowego (mitozy i mejozy).
- Chylomikrony
- Klasa lipoprotein o najmniejszej gęstości, syntetyzowana w enterocytach, odpowiedzialna za transport egzogennych triacylogliceroli z jelita cienkiego do krwiobiegu przez układ limfatyczny.
- Ciśnienie parcjalne
- Ciśnienie, jakie wywierałby pojedynczy gaz wchodzący w skład mieszaniny gazów, gdyby sam zajmował całą objętość mieszaniny w tej samej temperaturze.
- Crossing-over
- Proces zachodzący w profazie I mejozy, polegający na wzajemnej wymianie odcinków chromatyd niesiostrzanych między chromosomami homologicznymi, stanowiący podstawę zmienności rekombinacyjnej.
D
- Defekacja
- Proces usuwania z przewodu pokarmowego niestrawionych i niewchłoniętych resztek pokarmowych w postaci kału. Uwaga: nie jest to proces wydalania zbędnych metabolitów.
- Detrytus
- Drobnocząsteczkowa, martwa materia organiczna pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego, podlegająca rozkładowi przez destruentów.
- Dikariofaza
- Stadium rozwoju u niektórych grzybów (workowców i podstawczaków), w którym w komórkach strzępek występują obok siebie dwa niezlane jądra haploidalne (n+n) pochodzące od różnych osobników rodzicielskich.
- Dobór naturalny
- Podstawowy mechanizm ewolucji, polegający na zróżnicowanym przeżywaniu i sukcesie rozrodczym osobników najlepiej przystosowanych do danych warunków środowiska.
- Dryf genetyczny
- Mechanizm ewolucji polegający na przypadkowych, losowych zmianach częstości występowania alleli w puli genowej populacji, niezwiązanych z działaniem doboru naturalnego.
- Dwunastnica
- Początkowy odcinek jelita cienkiego kręgowców, do którego uchodzą przewody wyprowadzające trzustki i wątroby, będący miejscem intensywnego trawienia enzymatycznego.
- Dwuwarstwa lipidowa
- Podstawowa struktura amfipatyczna wszystkich błon biologicznych, utworzona przez dwie warstwy cząsteczek lipidów (głównie fosfolipidów) zwróconych hydrofobowymi ogonami do wnętrza, a hydrofilowymi głowami na zewnątrz (w kierunku uwodnionego środowiska).
- Dywergencja
- Proces ewolucyjnego różnicowania się cech u organizmów blisko spokrewnionych, zachodzący pod wpływem adaptacji do odmiennych warunków środowiska – prowadzi do powstawania narządów homologicznych.
E
- Efekt cieplarniany
- Naturalne zjawisko podwyższenia temperatury atmosfery planety spowodowane zdolnością gazów cieplarnianych do pochłaniania promieniowania podczerwonego odbijanego od powierzchni Ziemi.
- Efekt wąskiego gardła
- Forma dryfu genetycznego wywołana gwałtownym, drastycznym spadkiem liczebności populacji (np. wskutek katastrofy), co prowadzi do utraty wielu alleli i ubożenia jej różnorodności genetycznej.
- Efekt założyciela
- Odmiana dryfu genetycznego występująca, gdy nowa populacja zostaje zapoczątkowana przez nieliczną grupę osobników, która odłączyła się od populacji macierzystej, co determinuje specyficzny skład jej puli genowej.
- Ekosystem
- Podstawowa jednostka ekologiczna, stanowiąca funkcjonalną całość, w której ożywiony składnik (biocenoza) oraz nieożywione otoczenie (biotop) pozostają w stałych relacjach opartych na przepływie energii i obiegu materii.
- Elongacja
- Etap wydłużania; w biologii molekularnej oznacza fazę wzrostu łańcucha kwasu nukleinowego lub polipeptydu, natomiast w botanice – fazę wzrostu wydłużeniowego komórek roślinnych pod wpływem hormonów.
- Endemit
- Takson (gatunek, rodzaj, rodzina) unikalny dla danego regionu, występujący naturalnie wyłącznie na jednym, ściśle ograniczonym obszarze geograficznym.
- Endokrynny
- Odnoszący się do mechanizmu regulacji hormonalnej, w którym substancje czynne (hormony) są wydzielane przez gruczoły bezpośrednio do płynów ustrojowych (krwi lub limfy).
- Endospory
- Przetrwalnikowe formy spoczynkowe niektórych bakterii, wykazujące ekstremalną odporność na niekorzystne czynniki fizyczne i chemiczne środowiska zewnętrznego.
- Endosymbioza
- Rodzaj symbiozy, w której komórki jednego organizmu żyją wewnątrz komórek lub tkanek drugiego organizmu. Stanowi podstawę teorii powstawania organelli półautonomicznych (mitochondriów i chloroplastów).
- Energia aktywacji
- Minimalna ilość energii niezbędna do zainicjowania reakcji chemicznej poprzez doprowadzenie substratów do stanu przejścia.
- Enterocyty
- Wyspecjalizowane, spolaryzowane komórki nabłonkowe błony śluzowej jelita cienkiego, zaopatrzone w mikrokosmki, odpowiedzialne za wchłanianie produktów trawienia.
- Epikotyl
- Odcinek łodygi zarodkowej lub siewki znajdujący się bezpośrednio nad liścieniami, zakończony pąkiem wierzchołkowym.
F
- Fermentacja
- Enzymatyczny proces beztlenowego katabolizmu związków organicznych (najczęściej glukozy), w którym akceptorem elektronów jest związek organiczny; charakteryzuje się niską wydajnością energetyczną ATP.
- Fibrynogen
- Rozpuszczalne w wodzie białko osocza krwi syntetyzowane w wątrobie, które w końcowej fazie kaskady krzepnięcia krwi zostaje przekształcone przez trombinę w nierozpuszczalną fibrynę.
- Filtracja
- Pierwszy etap powstawania moczu, zachodzący w ciałku nerkowym, polegający na przechodzeniu wody oraz drobnocząsteczkowych składników osocza z krwi kłębuszka nerkowego do wnętrza torebki Bowmana pod wpływem ciśnienia hydrostatycznego.
- Filtratory
- Organizmy wodne pobierające pokarm poprzez mechaniczne odcedzanie zawiesiny organicznej i drobnych organizmów planktonowych z otaczającej wody.
- Fitohormon
- Naturalny regulator wzrostu i rozwoju roślin, wykazujący aktywność biologiczną w skrajnie niskich stężeniach i działający jako przekaźnik sygnałów między tkankami.
- Fosforylacja
- Reakcja metaboliczna polegająca na enzymatycznym przyłączeniu reszty fosforanowej do cząsteczki organicznej, kluczowa m.in. dla magazynowania energii (synteza ATP) oraz aktywacji białek.
- Fotosystem
- Kompleks białkowo-lipidowo-barwnikowy zlokalizowany w błonach tylakoidów chloroplastów, składający się z rdzenia (centrum reakcji zawierającego parę cząsteczek chlorofilu a) oraz anten energetycznych. Uczestniczy w przekazywaniu energii elektronów w jasnej fazie fotosyntezy.
G
- Gametofit
- Haploidalne (1n) stadium w przemianie pokoleń roślin, rozmnażające się płciowo za pomocą gamet wytwarzanych w gametangiach (rodniach i plemniach) na drodze mitozy.
- Gardziel
- Odcinek przewodu pokarmowego kręgowców stanowiący wspólne ujście dla drogi pokarmowej i oddechowej, łączący jamę ustną z przełykiem oraz jamę nosową z krtanią.
- Gatunek
- Podstawowa jednostka taksonomiczna, obejmująca grupy populacji o zbliżonych cechach morfologicznych i fizjologicznych, których osobniki mogą w warunkach naturalnych swobodnie się krzyżować, wydając płodne potomstwo.
- Genofor
- Główna cząsteczka kwasu deoksyrybonukleinowego u prokariontów, najczęściej o strukturze kolistej, zlokalizowana w obszarze nukleoidu.
- GMO
- Organizm modyfikowany genetycznie, którego materiał genetyczny został celowo zmieniony metodami inżynierii genetycznej w sposób nienastępujący w warunkach naturalnych.
- Gruczoł jadowy
- Wyspecjalizowany narząd wydzielania zewnętrznego (często zmodyfikowany gruczoł ślinowy lub skórny), produkujący toksyczną wydzielinę służącą do obezwładniania ofiary bądź obrony.
- Gruczoł kuprowy
- Jedyny duży gruczoł skórny u ptaków, zlokalizowany u nasady ogona, produkujący tłuszczową wydzielinę służącą do ochrony i natłuszczania piór.
- Gruczoł mlekowy
- Cewkowo-pęcherzykowy gruczoł skórny (będący ewolucyjną modyfikacją gruczołu potowego), występujący wyłącznie u ssaków i produkujący pokarm dla noworodków.
H
- Hemolimfa
- Płyn ustrojowy krążący w otwartych układach krwionośnych stawonogów i mięczaków, pełniący równocześnie funkcje krwi oraz limfy.
- Heterocyty
- Zróżnicowane morfologicznie, grubościenne komórki występujące u niektórych sinic, wyspecjalizowane w procesie asymilacji (wiązania) azotu atmosferycznego w warunkach beztlenowych.
- Heterodontyzm
- Cecha anatomiczna charakteryzująca większość ssaków, polegająca na zróżnicowaniu morfologicznym i funkcjonalnym zębów na siekacze, kły, przedtrzonowce i trzonowce.
- Heterogonia
- Forma cyklu życiowego zwierząt, w której następuje regularne, naprzemienne występowanie pokoleń rozmnażających się obupłciowo oraz pokoleń dzieworodnych (partenogenetycznych).
- Heterozygota
- Diploidalny osobnik posiadający dwa odmienne allele danego genu w analogicznych loci chromosomów homologicznych (zapis: Aa).
- Hibernacja
- Stan fizjologicznego odrętwienia u niektórych zwierząt stałocieplnych w okresie zimowym, charakteryzujący się znacznym obniżeniem temperatury ciała, spowolnieniem akcji serca i metabolizmu.
- Hipokotyl
- Odcinek łodygi zarodkowej zlokalizowany pomiędzy korzeniem zarodkowym a liścieniami.
- Hirudyna
- Białko o działaniu przeciwkrzepliwym, wydzielane przez gruczoły ślinowe pijawek, będące specyficznym inhibitorem trombiny.
- Homozygota
- Organizm posiadający dwa identyczne allele danego genu w chromosomach homologicznych (AA – homozygota dominująca, aa – homozygota recesywna).
- Hormon
- Biologicznie czynna cząsteczka sygnałowa syntetyzowana w gruczołach dokrewnych, transportowana przez krew, wywierająca specyficzny wpływ na metabolizm komórek docelowych posiadających odpowiednie receptory.
- Hormon tkankowy
- Substancja o charakterze hormonu, produkowana przez komórki nieskupione w odrębne narządy dokrewne, działająca parakrynnie (miejscowo) na sąsiednie tkanki.
I
- Ikra
- Jaja ryb składane do środowiska wodnego w celu zapłodnienia zewnętrznego.
- Inżynieria genetyczna
- Zespół technik laboratoryjnych umożliwiających bezpośrednie izolowanie, modyfikowanie, powielanie oraz wprowadzanie konkretnych fragmentów DNA do genomu innego organizmu.
- Intron
- Sekwencja nukleotydowa w genie eukariotycznym, która nie koduje sekwencji aminokwasów i jest usuwana z pierwotnego transkryptu (pre-mRNA) w procesie splicingu.
- Introdukcja
- Proces celowego lub przypadkowego wprowadzenia obcego gatunku organizmu przez człowieka do ekosystemu, w którym naturalnie nie występował.
J
- Jama płaszczowa
- Przestrzeń anatomiczna u mięczaków zawarta pomiędzy płaszczem a workiem trzewiowym, mieszcząca narządy wymiany gazowej oraz ujścia układu wydalniczego, rozrodczego i pokarmowego.
K
- Karboksylacja
- Reakcja chemiczna polegająca na przyłączeniu cząsteczki dwutlenku węgla do substratu organicznego, kluczowa dla procesu asymilacji węgla w fotosyntezie.
- Kariogram
- Graficzne zestawienie par chromosomów homologicznych komórki somatycznej danego organizmu, uporządkowanych według kryterium wielkości oraz położenia centromeru.
- Katalizator
- Substancja chemiczna, która zwiększa szybkość reakcji poprzez obniżenie jej energii aktywacji, nie ulegając przy tym trwałym zmianom ani zużyciu.
- Kiełkowanie
- Zespół procesów fizjologicznych i metabolicznych wewnątrz nasienia, prowadzący do aktywacji zarodka, przerwania stanu spoczynku i wykształcenia siewki.
- Kladogram
- Schemat graficzny (dendrogram) przedstawiający hipotetyczne relacje filogenetyczne i kolejność powstawania linii ewolucyjnych na podstawie cech synapomorficznych.
- Klonowanie
- Procedura otrzymywania genetycznie identycznych kopii organizmów, komórek lub cząsteczek DNA.
- Kloaka
- Wspólne ujście końcowych odcinków układu pokarmowego, wydalniczego i rozrodczego u niektórych grup kręgowców.
- Knidocyl
- Mechanoreceptor w postaci czułej wypustki na powierzchni komórki parzydełkowej (knidocytu), którego podrażnienie wyzwala wyrzucenie nici parzydełkowej.
- Kod genetyczny
- System reguł, według których sekwencja nukleotydów w kwasie nukleinowym (DNA/mRNA) jest tłumaczona na sekwencję aminokwasów w polipeptydzie. Jest trójkowy, uniwersalny, zdegenerowany i bezprzystankowy.
- Kodon
- Sekwencja trzech kolejnych nukleotydów (triplet) na nici mRNA, kodująca jeden aminokwas lub stanowiąca sygnał terminacji translacji (kodon STOP).
- Koenzym
- Drobnocząsteczkowy, niebiałkowy składnik organiczny enzymu (np. NAD⁺, koenzym A), luźno związany z apoenzymem i niezbędny do jego aktywności katalitycznej.
- Kolagen
- Fibrylarne białko strukturalne o strukturze potrójnej helisy, będące głównym składnikiem macierzy pozakomórkowej tkanki łącznej, charakteryzujące się wysoką odpornością na rozciąganie.
- Komensalizm
- Symbiotyczna relacja międzygatunkowa, w której jeden z partnerów (komensal) czerpie jednostronne korzyści, nie wywierając negatywnego ani pozytywnego wpływu na drugiego partnera.
- Komórczak
- Wielojądrowa struktura komórkowa powstała w wyniku wielokrotnych podziałów jądra komórkowego (kariokinezy) bez następowego podziału cytoplazmy (cytokinezy).
- Komórki macierzyste
- Niewyspecjalizowane komórki charakteryzujące się zdolnością do nieskończonych podziałów mitotycznych (samoodnowy) oraz potencjałem do różnicowania się w komórki innych typów tkankowych.
- Kompartmentacja
- Przedziałowość komórki eukariotycznej; podział jej wnętrza na niezależne przestrzenie metaboliczne za pomocą systemu błon śródkomórkowych, co umożliwia jednoczesny przebieg sprzecznych procesów.
- Konchiolina
- Białko strukturalne stanowiące organiczną matrycę muszli mięczaków, na której odkładają się kryształy soli wapnia.
- Koniugacja
- Proces paraseksualny u bakterii, polegający na jednokierunkowym transferze materiału genetycznego (np. plazmidu) z komórki dawcy do biorcy poprzez mostek cytoplazmatyczny (pilus).
- Konwergencja
- Proces ewolucyjnego formowania się zewnętrznie podobnych cech u niespokrewnionych organizmów, zachodzący pod wpływem bytowania w tym samym środowisku; prowadzi do powstania narządów analogicznych.
- Konsumenci
- Heterotroficzny składnik sieci troficznej ekosystemu, obejmujący organizmy odżywiające się żywą materią organiczną wytworzoną przez producentów.
- Kosteczki słuchowe
- Trzy kości ucha środkowego ssaków (młoteczek, kowadełko, strzemiączko), których funkcją jest wzmacnianie i przewodzenie drgań fali dźwiękowej na okienko owalne.
- Kosmki jelitowe
- Palczaste uwypuklenia błony śluzowej jelita cienkiego, bogato unaczynione, pełniące funkcję drastycznego zwiększania powierzchni wchłaniania składników odżywczych.
- Krzyżówka testowa
- Krzyżówka genetyczna osobnika o fenotypie dominującym (ale nieznanym genotypie) z homozygotą recesywną, stosowana w celu określenia stopnia zygotyczności badanego osobnika.
- Kutykula
- Bezkomórkowa warstwa hydrofobowa (złożona z kutyny i wosków) pokrywająca zewnętrzną ścianę komórek epidermy nadziemnych organów roślin, ograniczająca transpirację kutykularną.
- Kwiat
- Skrócony i zmodyfikowany pęd roślin nasiennych o ograniczonym wzroście, stanowiący wyspecjalizowany organ rozmnażania płciowego.
- Kwitnienie
- Faza rozwoju generatywnego roślin wyższych, obejmująca proces formowania, otwierania się kwiatów oraz gotowości struktur rozrodczych do zapylenia.
L
- Larwa
- Postać młodociana w rozwoju złożonym zwierząt, zdolna do samodzielnego życia, różniąca się morfologicznie, anatomicznie i ekologicznie od formy dojrzałej (imago).
- Linia boczna
- Parzysty narząd zmysłu mechanicznego u ryb, bezżuchwowców i kijanek płazów, ułożony wzdłuż osi ciała, wykrywający drgania środowiska wodnego oraz kierunek prądu wody.
- Linienie
- Proces okresowego zrzucania zewnętrznych powłok ciała (oskórka u stawonogów i nicieni, warstwy rogowej naskórka u gadów), umożliwiający wzrost skokowy organizmu.
- Locus
- Ściśle określone i stałe miejsce zajmowane przez dany gen w strukturze liniowej chromosomu.
M
- Meduza
- Wolno żyjąca, planktonowa forma morfologiczna parzydełkowców, charakteryzująca się symetrią promienistą i rozmnażająca się płciowo.
- Merystem
- Roślinna tkanka embrionalna, zbudowana głównie z intensywnie dzielących się mitotycznie komórek, odpowiedzialna za wzrost organów rośliny.
- Metameria
- Typ budowy anatomicznej polegający na podziale ciała zwierzęcia wzdłuż osi podłużnej na powtarzające się odcinki (metamery) o zbliżonej strukturze wewnętrznej.
- Metageneza
- Przemiana pokoleń u zwierząt, polegająca na regularnym i naprzemiennym następowaniu po sobie pokolenia rozmnażającego się bezpłciowo (polip) oraz płciowo (meduza).
- Mezoglea
- Galaretowata, niemal bezkomórkowa warstwa strukturalna zlokalizowana pomiędzy ektodermą a endodermą w ścianie ciała parzydełkowców.
- Miazga
- Wtórny merystem boczny u roślin, zlokalizowany w walcu osiowym, odpowiedzialny za przyrost wtórny łodyg i korzeni na grubość poprzez odkładanie drewna i łyka wtórnego.
- Mikcja
- Fizjologiczny odruchowy akt wydalenia moczu ostatecznego zgromadzonego w pęcherzu moczowym na zewnątrz organizmu.
- Mielina
- Osłonka białkowo-lipidowa formowana przez komórki glejowe (np. komórki Schwanna) wokół aksonów, działająca jako izolator elektryczny i umożliwiająca skokowe przewodzenie impulsów nerwowych.
- Mikoryza
- Mutualistyczna relacja symbiotyczna zachodząca pomiędzy strzępkami grzybów a korzeniami roślin wyższych, zwiększająca efektywność pobierania wody i soli mineralnych.
- Miksotrofia
- Zdolność organizmu do alternatywnego wykorzystywania fotoautotroficznego lub heterotroficznego sposobu odżywiania, w zależności od dostępności światła i związków organicznych.
- Miofilamenty
- Białkowe struktury kurczliwe zlokalizowane w cytoplazmie komórek mięśniowych, dzielące się na filamenty cienkie (aktynowe) oraz filamenty grube (miozynowe).
- Mutacja
- Nagła, trwała i skokowa zmiana w sekwencji nukleotydowej materiału genetycznego komórki, niebędąca wynikiem rekombinacji.
- Mutualizm
- Rodzaj symbiozy obligatoryjnej, przynoszącej obustronne i niezbędne do przeżycia korzyści obu zaangażowanym gatunkom.
- Muszla
- Twardy, wapienno-organiczny szkielet zewnętrzny wydzielany przez komórki płaszcza mięczaków, pełniący funkcję ochronną i podporową.
N
- Nagłośnia
- Nieparzysta struktura chrzęstna krtani ssaków, która w trakcie aktu połykania odruchowo zamyka wejście do dróg oddechowych.
- Narząd spiralny ucha
- Właściwy receptor słuchu zlokalizowany w przewodzie ślimakowym ucha wewnętrznego, odpowiedzialny za transformację fali mechanicznej w impuls nerwowy.
- Nasienie
- Wielokomórkowy organ przetrwalnikowy i rozrodczy roślin nasiennych, powstający z zalążka po procesie zapłodnienia, zawierający zarodek, tkankę odżywczą oraz łupinę nasienną.
- Nefron
- Podstawowa jednostka strukturalno-funkcjonalna nerki kręgowców, składająca się z ciałka nerkowego (filtracja) oraz układu kanalików nerkowych (resorpcja i sekrecja).
- Nekroza
- Patologiczny proces przedwczesnej, niekontrolowanej śmierci komórki lub tkanki pod wpływem czynników uszkadzających, prowadzący do lizy komórki i wywołujący lokalny stan zapalny.
- Neotenia
- Zdolność organizmów zwierzęcych do osiągania dojrzałości płciowej i przystępowania do rozrodu w stadium larwalnym.
- Neuroprzekaźnik
- Drobnocząsteczkowy związek chemiczny uwalniany z kolbki synaptycznej neuronu do szczeliny synaptycznej, odpowiedzialny za przekazanie sygnału do komórki postsynaptycznej.
- Nisza ekologiczna
- Wielowymiarowy zespół warunków środowiskowych, zasobów oraz relacji biotycznych, niezbędnych do egzystencji i reprodukcji danego gatunku w ekosystemie.
- Nitryfikacja
- Proces tlenowej chemosyntezy prowadzony przez bakterie nitryfikacyjne, polegający na dwuetapowym utlenianiu jonów amonowych do azotynów, a następnie do przyswajalnych dla roślin azotanów.
- Nukleosom
- Podstawowa jednostka strukturalna chromatyny eukariontów, składająca się z odcinka dwuniciowego DNA owiniętego wokół rdzenia zbudowanego z ośmiu białek histonowych (oktameru histonowego).
O
- Obojnactwo
- Stan anatomiczny polegający na jednoczesnym występowaniu funkcjonalnych męskich i żeńskich narządów rozrodczych u jednego osobnika.
- Ochrona przyrody
- Całokształt działań naukowych, prawnych i administracyjnych nakierowanych na zachowanie, właściwe użytkowanie oraz odtwarzanie zasobów przyrody ożywionej i nieożywionej.
- Odruch
- Szybka, automatyczna i stereotypowa reakcja efektora na bodziec, realizowana za pośrednictwem struktury łuku odruchowego z udziałem ośrodkowego układu nerwowego.
- Odnóża
- Członowane, parzyste przydatki lokomocyjne lub funkcjonalne stawonogów, połączone z poszczególnymi tagmami ciała za pomocą stawów.
- Ogon
- Część ciała kręgowców, stanowiąca przedłużenie osi szkieletowej, oparta na kręgach ogonowych.
- Oko ciemieniowe
- Narząd światłoczuły (fotoreceptorowy) połączony z międzymózgowiem, występujący u niektórych prymitywnych gadów, odpowiedzialny za regulację rytmów dobowych.
- Oksyhemoglobina
- Postać hemoglobiny utlenowanej, wykazująca nietrwałe, odwracalne związanie cząsteczek tlenu z atomami żelaza układu hemowego.
- Ommatidia
- Samodzielne, stożkowate jednostki strukturalno-optyczne budujące oko złożone stawonogów.
- Onkogen
- Zmutowana postać protoonkogenu, której nadaktywność prowadzi do transformacji nowotworowej komórki poprzez zniesienie kontroli nad podziałami komórkowymi.
- Oogeneza
- Sekwencyjny proces powstawania, podziałów mejotycznych oraz dojrzewania żeńskich komórek jajowych w gonadach.
- Organelle komórkowe
- Wyodrębnione w strukturze komórki eukariotycznej przedziały błonowe, wykazujące ścisłą specjalizację morfologiczno-funkcjonalną.
- Organizmy transgeniczne
- Organizmy zmodyfikowane genetycznie (GMO), do których genomu wprowadzono obcy materiał genetyczny pochodzący od innego, niespokrewnionego gatunku.
- Osmoza
- Rodzaj dyfuzji prostej polegający na pasywnym przenikaniu cząsteczek rozpuszczalnika (wody) przez błonę półprzepuszczalną z roztworu o niższym stężeniu substancji rozpuszczonej do roztworu o stężeniu wyższym.
- Osmoregulacja
- Zespół homeostatycznych mechanizmów fizjologicznych odpowiedzialnych za utrzymanie stałego ciśnienia osmotycznego płynów ustrojowych poprzez regulację bilansu wody i elektrolitów.
- Osocze
- Płynna frakcja macierzy pozakomórkowej krwi, składająca się głównie z wody, białek (albumin, globulin, fibrynogenu) oraz jonów mineralnych.
- Osteon
- Podstawowa jednostka strukturalno-anatomiczna tkanki kostnej zbitej, złożona z koncentrycznie ułożonych blaszek kostnych otaczających kanał centralny.
- Osteoporoza
- Metaboliczna choroba układu szkieletowego charakteryzująca się ubytkiem masy kostnej i zaburzeniem mikroarchitektury tkanki kostnej, co skutkuje podwyższoną podatnością na złamania.
- Oskórek
- Warstwa ochronna o charakterze bezkomórkowym, wydzielana przez nabłonek zewnętrzny wielu grup bezkręgowców (np. nicieni, stawonogów).
- Owoc
- Specyficzny organ roślin okrytonasiennych, powstający z zalążni słupka po akcie zapłodnienia, osłaniający nasiona i wspomagający ich dystrybucję.
- Owulacja
- Moment cyklu jajnikowego polegający na pęknięciu dojrzałego pęcherzyka Graffa i uwolnieniu oocytu II rzędu (zablokowanego w metafazie II) do światła jajowodu.
P
- Parapodia
- Parzyste, umięśnione wyrostki boczne na segmentach ciała wieloszczetów, pełniące funkcje lokomocyjne oraz – ze względu na wysokie unaczynienie – funkcje zewnętrznych narządów wymiany gazowej.
- Parcie korzeniowe
- Hydrostatyczne ciśnienie czynne generowane w komórkach walca osiowego korzenia wskutek aktywnego transportu jonów mineralnych z gleby, skutkujące tłoczeniem wody w górę elementów przewodzących ksylemu.
- Parenchyma
- Pierwotna, luźna tkanka łączna pochodzenia mezodermalnego u płazińców, wypełniająca przestrzenie między narządami wewnętrznymi.
- Partenokarpia
- Rozwój i formowanie owoców bez uprzedniego procesu zapłodnienia, skutkujące powstawaniem owoców pozbawionych nasion.
- Patogen
- Każdy czynnik biologiczny (wirus, bakteria, grzyb, pasożyt) wykazujący zdolność do namnażania się w organizmie gospodarza i wywoływania u niego objawów chorobowych.
- PCR
- Molekularna technika laboratoryjna pozwalająca na selektywne powielenie (amplifikację) konkretnego fragmentu DNA in vitro przy użyciu termostabilnej polimerazy DNA.
- Pellikula
- Złożona powłoka komórkowa u niektórych protistów, składająca się z błony komórkowej i przylegających do niej struktur białkowych, nadająca komórce stały kształt przy zachowaniu elastyczności.
- Pepsynogen
- Nieaktywny proenzym (zymogen) wydzielany przez komórki główne błony śluzowej żołądka, aktywowany do pepsyny pod wpływem kwasu solnego (HCl).
- Pestycydy
- Syntetyczne lub naturalne substancje chemiczne stosowane do zwalczania populacji organizmów uznawanych przez człowieka za szkodliwe w rolnictwie lub gospodarce.
- Pęcherz pławny
- Narząd hydrostatyczny u większości ryb kostnoszkieletowych, wypełniony mieszaniną gazów, regulujący średnią gęstość ciała zwierzęcia w toni wodnej.
- Pęcznienie
- Fizyczny proces pasywnego pochłaniania cząsteczek wody przez suche koloidy organiczne nasiona, prowadzący do wzrostu jego turgoru i objętości oraz rozerwania łupiny nasiennej.
- Pióra
- Wysoko zrogowaciałe, naskórkowe wytwory skóry ptaków, dzielące się na pióra konturowe (lotki, sterówki, pióra pokrywowe) oraz pióra puchowe.
- Plazmid
- Pozachromosomowa, najczęściej kolista cząsteczka DNA występująca w cytoplazmie komórek prokariotycznych, replikująca się autonomicznie i zawierająca geny cech adaptacyjnych.
- Podwzgórze
- Neuroendokrynna część międzymózgowia, integrująca sygnały z układu nerwowego i kontrolująca czynność wydzielniczą przysadki mózgowej poprzez produkcję liberyn i statyn.
- Polip
- Osiadła, cylindryczna forma morfologiczna parzydełkowców, wykazująca symetrię promienistą i rozmnażająca się głównie bezpłciowo (poprzez pączkowanie lub strobilizację).
- Polimeryzacja
- Reakcja syntezy chemicznej polegająca na łączeniu się licznych monomerów wiązaniami kowalencyjnymi w wielkocząsteczkowy produkt – polimer.
- Populacja
- Zbiór osobników jednego gatunku zamieszkujących określony obszar geograficzny w tym samym czasie, połączonych siecią relacji ekologicznych i charakteryzujących się swobodnym przepływem genów (panmiksją).
- Potencjał błonowy
- Różnica potencjałów elektrycznych (napięcie) panująca pomiędzy wewnętrzną a zewnętrzną stroną błony komórkowej, uwarunkowana asymetrycznym rozmieszczeniem jonów.
- Potencjał wody
- Wielkość fizyczna określająca zdolność cząsteczek wody do przemieszczania się w układzie; woda transportowana jest spontanicznie z obszarów o wyższym potencjale wody do obszarów o potencjale niższym.
- Producenci
- Autotroficzne ogniwo troficzne ekosystemu (głównie rośliny, sinice), zdolne do syntezy związków organicznych z prostych substratów mineralnych przy udziale energii świetlnej lub chemicznej.
- Promotor
- Specyficzna sekwencja nukleotydowa w cząsteczce DNA zlokalizowana powyżej genu, stanowiąca miejsce rozpoznania i wiązania polimerazy RNA inicjującej proces transkrypcji.
- Protokooperacja
- Nieobligatoryjna, fakultatywna relacja symbiotyczna między dwoma gatunkami, przynosząca korzyści obu partnerom, lecz nienależąca do warunków koniecznych do ich przeżycia.
- Przeciwciała
- Glikoproteiny wydzielane przez aktywowane limfocyty B (plazmocyty) w odpowiedzi na obecność antygenu, wykazujące zdolność do jego specyficznego wiązania i neutralizacji.
- Przedrośle
- Samodzielne, zazwyczaj krótkotrwałe i autotroficzne stadium gametofitu u paprotników, na którym formują się narządy rozrodcze.
- Przeobrażenie
- Proces przebudowy anatomiczno-morfologicznej organizmu zachodzący podczas rozwoju postembrionalnego, prowadzący do przejścia formy młodocianej w dorosłą.
- Przepona
- Główny mięsień wdechowy występujący wyłącznie u ssaków, mający postać płaskiej kopuły mięśniowo-ścięgnistej oddzielającej jamę klatki piersiowej od jamy brzusznej.
- Przepoczwarczenie
- Faza rozwoju złożonego u owadów z przeobrażeniem zupełnym, podczas której zachodzi proces histolizy (rozpadu tkanek larwalnych) oraz histogenezy (formowania struktur dorosłego owada wewnątrz poczwarki).
- Przysadka mózgowa
- Centralny gruczoł dokrewny zlokalizowany w dole przysadki mózgowia, wykazujący ścisłą korelację z podwzgórzem i sterujący czynnością obwodowych gruczołów hormonalnych.
- Pula genowa
- Zbiór wszystkich alleli wszystkich genów występujących u wszystkich osobników tworzących określoną populację w danym czasie.
- Pygostyl
- Kość ogonowa ptaków powstała z zarośnięcia kilku ostatnich kręgów ogonowych, stanowiąca stabilne podparcie dla sterówek.
R
- Rabdity
- Pałeczkowate struktury wydzielnicze w naskórku wirków, wyrzucane w celach obronnych lub podczas polowania, ulegające gwałtownemu upłynnieniu w kontakcie z wodą do postaci śluzu.
- Radiacja adaptacyjna
- Proces ewolucyjny polegający na szybkim różnicowaniu się wspólnego pnia rodowego jednego gatunku na liczne nowe linie ewolucyjne adaptujące się do odmiennych nisz ekologicznych.
- Receptor
- Wyspecjalizowana struktura białkowa, komórka lub narząd zmysłu zdolny do specyficznego odbioru bodźca fizycznego lub chemicznego i konwersji jego energii na sygnał bioelektryczny.
- Reducenci
- Heterotroficzne organizmy ekosystemu (głównie grzyby i bakterie) rozkładające martwą materię organiczną do prostych związków nieorganicznych, zamykając tym samym obieg materii.
- Refrakcja oka
- Zdolność układu optycznego oka do załamywania promieni świetlnych przechodzących przez jego struktury (rogówkę, soczewkę), umożliwiająca skupienie fali świetlnej na siatkówce.
- Reintrodukcja
- Działanie z zakresu ochrony czynnej przyrody, polegające na ponownym wprowadzeniu gatunku na obszar jego dawnego naturalnego występowania, gdzie uprzednio wyginął.
- Relikty
- Taksony o współcześnie mocno ograniczonym, szczątkowym zasięgu geograficznym, stanowiące pozostałość po dawnych epokach, w których zajmowały szerokie obszary.
- Replikacja
- Semikonserwatywny proces enzymatycznego kopiowania cząsteczki DNA, zachodzący w fazie S interfazy, zapewniający wierne przekazanie informacji genetycznej komórkom potomnym.
- Resorpcja
- Etap powstawania moczu zachodzący w kanalikach nefronu, polegający na selektywnym przenoszeniu wody oraz substancji drobnocząsteczkowych (np. glukozy, aminokwasów) z moczu pierwotnego z powrotem do krwi naczyń okołokanalikowych.
- Restryktazy
- Endonukleazy bakteryjne wykazujące zdolność do rozpoznawania specyficznych sekwencji nukleotydowych w dwuniciowym DNA i przecinania wiązań fosfodiestrowych w ich obrębie.
- Restytucja
- Całokształt metod i działań zmierzających do odbudowania populacji gatunku skrajnie zagrożonego wyginięciem.
- Rodopsyna
- Światłoczuły barwnik złożony z białka opsyny i retinalu, zlokalizowany w błonach segmentów zewnętrznych pręcików siatkówki, odpowiedzialny za widzenie w warunkach słabego oświetlenia.
- Ropalium
- Zgrupowanie narządów zmysłów (statocyst oraz oczek) umiejscowione na brzegu dzwonu meduz krążkopławów, odpowiedzialne za koordynację orientacji przestrzennej.
- RuBP
- Pięciowęglowy cukier (rybulozo-1,5-bifosforan) będący pierwotnym akceptorem cząsteczki CO₂ w fazie niezależnej od światła (cyklu Calvina) u roślin.
- Rubisco
- Enzym fazy ciemnej fotosyntezy katalizujący przyłączenie CO₂ (karboksylację) lub O₂ (oksygenację) do akceptora RuBP.
- Równowaga genetyczna populacji
- Stan populacji opisany prawem Hardy'ego-Weinberga, w którym częstość występowania alleli i genotypów nie ulega zmianie z pokolenia na pokolenie przy spełnieniu założeń populacji idealnej.
- Rybosom
- Bezbłonowy kompleks rybonukleoproteinowy złożony z dwóch podjednostek, stanowiący miejsce translacji (syntezy łańcuchów polipeptydowych) w komórce.
S
- Saprobiont
- Organizm cudzożywny zasiedlający martwe podłoża organiczne, wykorzystujący zawarte w nich związki jako źródło węgla i energii.
- Sarkomer
- Podstawowa jednostka strukturalno-funkcjonalna miofibryli mięśnia poprzecznie prążkowanego, zawarta pomiędzy dwoma liniami Z.
- Sekrecja
- Proces aktywnego transportu jonów (np. H⁺, K⁺) oraz substancji metabolicznych lub egzogennych (leki, toksyny) z krwi naczyń okołokanalikowych do światła kanalika nerkowego.
- Septum
- Ściana poprzeczna dzieląca strzępki grzybów wyższych na odrębne segmenty komórkowe, zaopatrzona w por centralny umożliwiający komunikację cytoplazmatyczną.
- Siatkówka
- Wewnętrzna, receptorowa warstwa gałki oka zawierająca neurony fotoreceptorowe (czopki i pręciki) odpowiedzialne za recepcję bodźców wzrokowych.
- Siodełko
- Gruczołowate zgrubienie epidermy niektórych segmentów u pierścienic, którego wydzielina formuje kokon ochronny dla składanych jaj.
- Skrzela
- Silnie unaczynione, cienkościenne uwypuklenia powłok ciała lub ścian gardzieli, stanowiące narządy wymiany gazowej u zwierząt wodnych.
- Skrzek
- Złożone pakiety lub sznury komórek jajowych płazów otoczone osłonkami galaretowatymi, ulegającymi uwodnieniu w środowisku wodnym.
- Skrzydła (owadów)
- Cienkościenne, dwuwarstwowe fałdy powłoki ciała owadów, stanowiące narząd lokomocji napędzany mięśniami tułowia.
- Specjacja
- Proces ewolucyjny prowadzący do wyodrębnienia się nowego, izolowanego rozrodczo gatunku z populacji wyjściowej.
- Specyficzność substratowa
- Właściwość enzymu polegająca na zdolności do wiązania w centrum aktywnym wyłącznie określonego substratu lub wąskiej grupy substancji o analogicznej strukturze przestrzennej.
- Splątek
- Młodociane, zazwyczaj nitkowate i przejściowe stadium rozwoju gametofitu mszaków, wyrastające bezpośrednio z zarodnika.
- Sporofit
- Diploidalne (2n) stadium w przemianie pokoleń roślin, rozmnażające się poprzez haploidalne zarodniki (spory) powstające w procesie mejozy wewnątrz zarodni.
- Sprzężenie genów
- Zjawisko polegające na lokalizacji dwóch lub więcej różnych genów na tym samym chromosomie, co skutkuje ich wspólnym dziedziczeniem się (niezgodnie z II prawem Mendla).
- Sprzężenie zwrotne
- Podstawowy mechanizm homeostatycznej samoregulacji procesów fizjologicznych, w którym sygnał wyjściowy (efekt działania układu) wpływa zwrotnie na sygnał wejściowy modyfikując jego intensywność.
- Stałocieplność
- Zdolność organizmu do utrzymywania względnie stałej temperatury ciała za pomocą wewnętrznych mechanizmów metabolicznych, niezależnie od termicznych wahań otoczenia.
- Stawy (u stawonogów)
- Ruchome połączenia pomiędzy poszczególnymi członami odnóży stawonogów, pokryte elastyczną chityną, umożliwiające precyzyjną lokomocję.
- Struna grzbietowa
- Pierwotny, elastyczny szkielet osiowy u strunowców, wykazujący budowę tkanki strunowatej, zastępowany u większości kręgowców przez kręgosłup.
- Surfaktant
- Kompleks białkowo-lipidowy wydzielany przez pneumocyty typu II, pokrywający od wewnątrz pęcherzyki płucne i zapobiegający ich zapadaniu się poprzez obniżanie napięcia powierzchniowego.
- Symbioza
- Trwałe lub przejściowe współżycie osobników należących do różnych gatunków, przynoszące korzyść przynajmniej jednemu z nich.
- Symplast
- System połączonych protoplastów żywych komórek roślinnych, w którym transport wody i substancji drobnocząsteczkowych zachodzi poprzez kanały plazmodesmowe.
- Syncytium
- Komórka wielojądrowa powstała w wyniku fuzji (zlania się) błon komórkowych wielu pojedynczych komórek jednojądrowych.
- Synapsa
- Wyspecjalizowane połączenie międzykomórkowe, umożliwiające przekazanie sygnału elektrycznego lub chemicznego z aksonu neuronu na komórkę docelową.
- Systematyka
- Dział biologii zajmujący się klasyfikowaniem organizmów, opisem ich różnorodności oraz rekonstrukcją ich filogenezy i pokrewieństwa ewolucyjnego.
- Szpik kostny
- Silnie ukrwiona tkanka wypełniająca jamy szpikowe kości; szpik kostny czerwony pełni funkcję głównego narządu krwiotwórczego.
T
- Tagmy
- Wyraźne sekcje morfologiczne ciała stawonogów (np. głowotułów, odwłok), powstałe w procesie ewolucyjnej fuzji i specjalizacji sąsiednich segmentów.
- Takson
- Jednostka klasyfikacyjna w systematyce organizmów, grupująca osobniki o określonym stopniu pokrewieństwa, przypisana do konkretnej rangi hierarchicznej.
- Tarka
- Chitynowa taśma pokryta ząbkami, zlokalizowana w gardzieli większości mięczaków, służąca do mechanicznego rozdrabniania i zeskrobywania pokarmu.
- Tarło
- Okres rozrodu u ryb, podczas którego dochodzi do jednoczesnego uwolnienia gamet żeńskich (ikry) oraz męskich (mlecza) do środowiska wodnego w celu zapłodnienia zewnętrznego.
- Tchawki
- System chitynowych rurek rozgałęziających się w ciele owadów, doprowadzających tlen gazowy bezpośrednio do komórek ciała z pominięciem układu krążenia.
- Termoregulacja
- Ogół fizjologicznych i behawioralnych procesów utrzymujących temperaturę ciała organizmu w optymalnym zakresie.
- Tkanka
- Zespół komórek o zbliżonej budowie morfologicznej, wspólnym pochodzeniu embrionalnym i wyspecjalizowanych funkcjach, tworzący wyższe jednostki strukturalne – narządy.
- Tolerancja ekologiczna
- Zdolność organizmu do znoszenia wahań natężenia określonego czynnika środowiskowego (np. temperatury), wyznaczona przez punkty kardynalne: minimum, optimum i maksimum.
- Transkrypcja
- Matrycowy proces biosyntezy cząsteczki RNA na matrycy DNA, katalizowany przez polimerazę RNA, polegający na przepisaniu kodu nukleotydowego.
- Translacja
- Proces biosyntezy łańcucha polipeptydowego na rybosomach, polegający na tłumaczeniu sekwencji kodonów mRNA na sekwencję aminokwasów.
- Transpiracja
- Fizjologiczny proces parowania wody z nadziemnych części roślin (głównie przez aparaty szparkowe), stanowiący główny mechanizm generujący siłę ssącą rośliny.
- Transport błonowy
- Przemieszczanie cząsteczek i jonów przez błony biologiczne, zachodzące drogą transportu biernego (zgodnie z gradientem) lub aktywnego (wbrew gradientowi, z nakładem ATP).
U
- Urostyl
- Kość ogonowa u płazów bezogonowych, powstała z fuzji końcowych kręgów lędźwiowo-krzyżowych, stabilizująca konstrukcję szkieletu podczas skoków.
W
- Wektor
- Autonomiczna cząsteczka DNA (np. plazmid) służąca w inżynierii genetycznej do wprowadzania obcych fragmentów materiału genetycznego do komórek docelowych.
- Wiązka przewodząca
- Pasmo wyspecjalizowanych tkanek przewodzących u roślin naczyniowych, złożone z ksylemu (drewna) i floemu (łyka).
- Wirion
- Kompletna cząstka wirusowa wykazująca zdolność infekcyjną, zdolna do przetrwania poza organizmem gospodarza.
- Wiroid
- Bezkomórkowy czynnik patogenny roślin, zbudowany wyłącznie z kolistej, jednoniciowej cząsteczki RNA pozbawionej białkowego kapsydu.
- Witaminy
- Drobnocząsteczkowe organiczne związki egzogenne o zróżnicowanej budowie, niezbędne do prawidłowego przebiegu procesów metabolicznych, najczęściej pełniące funkcje koenzymów.
- Włośniki
- Jednokomórkowe, nitkowate uwypuklenia komórek ryzodermy, odpowiedzialne za zwiększenie powierzchni chłonnej strefy włośnikowej korzenia.
- Worki powietrzne
- Cienkościenne struktury połączone z płucami ptaków, pełniące funkcję miechów wentylacyjnych umożliwiających mechanizm podwójnego oddychania.
- Wydzielanie
- Aktywny proces komórkowy polegający na syntezie, modyfikacji w aparacie Golgiego i uwalnianiu substancji o charakterze funkcjonalnym (np. enzymów, hormonów) poza obręb komórki.
Z
- Zalążek
- Żeński organ rozmnażania roślin nasiennych, w którym rozwija się woreczek zalążkowy, po procesie zapłodnienia przekształca się w nasienie.
- Zapłodnienie
- Proces fuzji haploidalnych gamet męskiej i żeńskiej, prowadzący do odtworzenia diploidalnej liczby chromosomów i powstania zygoty.
- Zapłodnienie krzyżowe
- Typ zapłodnienia u organizmów obojnaczych, polegający na wymianie gamet pomiędzy dwoma różnymi osobnikami tego samego gatunku.
- Zarodek
- Organizm we wczesnym stadium rozwoju ontogenetycznego, rozwijający się z zygoty do momentu wykształcenia podstawowych układów narządów.
- Zarodnik
- Haploidalna komórka służąca do rozmnażania u grzybów i roślin zarodnikowych, powstająca w wyniku mejozy w zarodniach.
- Zmiennocieplność
- Stan fizjologiczny, w którym temperatura ciała organizmu ulega biernym wahaniom w zależności od temperatury środowiska zewnętrznego.
- Zgodność tkankowa
- Stopień podobieństwa antygenów głównego układu zgodności tkankowej (MHC/HLA) między dawcą a biorcą, determinujący akceptację lub odrzucenie przeszczepu.
- Zrównoważony rozwój
- Doktryna rozwoju społeczno-gospodarczego zakładająca takie gospodarowanie zasobami Ziemi, które zaspokaja potrzeby współczesnych pokoleń bez uszczuplania szans przyszłych generacji.
Ł
- Łożysko
- Przejściowy narząd barierowo-wymienny u ssaków łożyskowych, powstały z tkanek matczynych i płodowych (kosmówki), zapewniający metaboliczną łączność między organizmem matki a płodem.
- Łuski
- Sztywne struktury ochronne skóry kręgowców; u ryb są pochodzenia skóry właściwej, natomiast u gadów stanowią zrogowaciałe wytwory naskórka.
Ż
- Żółć
- Wydzielina hepatocytów wątroby, magazynowana w pęcherzyku żółciowym, odpowiedzialna za emulgację lipidów w dwunastnicy; nie zawiera enzymów trawiennych.
- Żywiciel ostateczny
- Organizm, w którym pasożyt osiąga dojrzałość biologiczną i w którym zachodzi jego rozmnażanie płciowe.
- Żywiciel pośredni
- Organizm, w którym bytują stadia larwalne pasożyta lub w którym rozmnaża się on wyłącznie bezpłciowo.
Nie znaleziono pasujących pojęć.
Czegoś brakuje?
Napisz w komentarzu jakie pojęcia biologiczne powinny się jeszcze znaleźć, a my to uzupełnimy.

